رهبران اسرائیل
زندگینامه کارگزاران سیاسی ، نظامی ، اقتصادی و اجتماعی صهیونیسم و اسرائیل
محمد شریده
ترجمه و پژوهش
بیژن اسدی - مسعود رحیمی
کنکاشی در زندگی رهبران سیاسی به واقعیتی منجر می شود که نادیده گرفتن آن دشوار می
باشد ، و آن عبارت از چگونگی ترکیب و ساختار عجیب اسرائیل است . جمعیتی که نتیجه ی
موج مهاجرت های گوناگون با ترکیبی از فرهنگ ها ، سنت ها و عادت های متفاوت بوده که
همچنان آثار آن بین دو نسل قدیم فلسطین و نسل جدیدی که پس از ایجاد دولت اسرائیل
متولد شده اند ( الصابرا ) ، وجود دارد .
طبیعی است نسل قدیمی که از نقاط مختلف جهان به سرزمین فلسطین آمده اند ، حامل سنت
ها و آداب و رسوم جوامع قبلی خود بوده و به شکل ویژه ای جو و فضای فکری و فرهنگی و
سیاسی آن مناطق را دارا می باشند . و این چیزی است که به نحوی مشخص در ساخت و ترکیب
گروه هایی که به وسیله این افراد در فلسطین تا قبل از سال 1948 تشکیل شده ، انعکاس
یافته ، و پس از ایجاد کشور اسرائیل نیز استمرار داشته و توسعه پیدا کرده است .
درست است که اسرائیل با اتکاء بر مهاجرت یهودیان از نقاط مختلف جهان به فلسطین شکل
گرفته و نیز از طریق دگر دیسی انبوه خارجیان بر پا مانده ، ولی در عین حال رابطه و
پیوند یاد شده هم چنان استمرار یافته است . تا آنجا که بالاخره این رژیم در سرزمین
فلسطین تاسیس شد ، و علیرغم پیشرفت های علمی و صنعتی بزرگی که به آن دست یافته است
، ولی بدون کمک های خارجی که از طریق جمع آوری کمک های خیریه مردمی که سازمان های
یهودی متولی انجام آن هستند ، و ضمنا کمک های خارجی که در درجه اول آمریکا تامین
کننده آن است ، نمی تواند ادامه حیات داشته و پایدار بماند . نظام رای گیری مورد
استفاده پس از تاسیس دولت اسرائیل ، که یک نظام رای گیری نسبی است ، باعث کمک به
پیدایش و توسعه تعداد زیادی از احزاب سیاسی و گروه های پارلمانی گردیده و این امر
به خودی خود به ظهور دسته بندی و انشعاب در گروه ها و احزاب سیاسی و سرعت بخشیدن به
پیدایش حزب های جدیدی در صحنه هر دوره از انتخابات جدید کمک کرده است . علاوه بر
این موجب عدم دوام و ثبات و طی دوره ی کامل بیشتر دولت هایی که از سال 1948 به بعد
در راس حکومت بوده اند شده و متعاقب آن باعث انحلال \" کنست \" ( پارلمان ) و انجام
انتخابات زودرس گردیده است .
تمامی تلاش هایی که به منظور اصلاح نظام انتخابات در طول 10 سال اخیر انجام گرفته
با شکست مواجه شده است . منظور نظام انتخاباتی است که صهیونیست های اولیه آن را با
خود از اروپای شرقی ( به فلسطین ) آورده و معمولا در کنفرانس های جنبش صهیونیستی
مورد عمل بوده است . از نتایج این نظام انتخاباتی ، دادن اعتبار خاص به احزاب کوچک
و به ویژه احزاب دینی بود . این گونه احزاب کوچک غالبا عامل اصلی عدم رای اعتماد به
چند دولت و سقوط آنها ، و سپس دعوت برای انتخابات زود رس بوده اند .
علیرغم مظاهر نظام چند حزبی در صحنه انتخابات اسرائیل ، از زمان تاسیس این کشور ،
تنها دو حزب اساسی بر پارلمان و در پی آن بر حکومت تسلط داشته اند . این دو حزب
عبارتند از : حزب \" ماپای \" و \" ماپام \" که با یکدیگر هم پیمان شده ( 1949 –
1965 ) و تشکیل حزب \" احدوت هاعفو داه \" ( به معنی تجمع ) را دادند و تا سال 1977
– یعنی هنگامی که حزب لیکود به حکومت رسید – بر پارلمان تسلط داشتند و این وضع تا
انتخابات سال 1992 که حزب کارگر به حکومت رسید ، ادامه داشت .
ریشه اکثر احزاب سیاسی بزرگ در اسرائیل به سازمان های نظامی و شبه نظامی کشور باز
می گردد . این امر در طول سالیان دراز از زمان تاسیس اسرائیل تاکنون ادامه داشته
است . چنین است که جامعه اسرائیل به طور کلی دارای ویژگی نظامی بوده و جنبه ی
امنیتی آن بر دیگر جنبه ها برتری و اولویت داشته و آنها را تحت الشعاع خود قرار می
دهد . ویژگی و اولویت یاد شده ، در چگونگی انتقال نظامیان به فعالیت های کشوری (
غیر نظامی ) و عکس آن نیز انعکاس می یابد ، چنانچه بیشتر اعضاء فعلی کنست از افسران
سابق ارتش هستند .
علیرغم همه ی جارو جنجال ها و تبلیغات اسرائیلی ها و غربی ها درباره دمکراسی ] ویژه
[ اسرائیل ، عملکرد و سیاست های عملی آنها در حال حاضر مبتنی بر یک سیاست تبعیض
معنوی است که نهاد ها و سازمان های حاکم در اسرائیل از زمان تشکیل تاکنون آن را
اعمال کرده اند . این سیاست تبعیض آمیز به دو قسمت تقسیم می شود :
الف ) تبعیض بین یهودیان غربی ( اشکناز ) و یهودیان شرقی ( سفاردیم ) :
تقریبا همه مراکز و مواضع اساسی و حساس کشور را یهودیان غربی در دست دارند و
سرپرستی می کنند . از سال 1948 تا کنون از هفت رئیس جمهوری اسرائیل ، شش نفر از
اشکنازها و فقط یک نفر از سفاردیم ها بوده اند و آن یک نفر نیز \" اسحاق ناون \" (
عضو حزب فعلی کارگر ) بود که به علت ناتوانی حزب \" لیکود \" برای اعلام نامزدی
فردی برای احراز مقام ریاست جمهوری به این مقام رسید . در واقع وی نامزد پیروز یک
عمل انجام شده بود . از این گذشته همه ی رؤسای دولت ها که به شکل متوالی در مصدر
حکومت قرار گرفته اند ، از جمله اشکنازها بوده اند . این سیاست تبعیض آمیز هم چنان
ادامه یافته و حزب لیکود را مورد تعدی قرار داده است .
ب ) تبعیض ضد عرب :
علیرغم اینکه فلسطینی هایی که دارای شناسنامه اسرائیلی هستند قانوناً باید از نظر
حقوقی و اجتماعی با یهودیان مساوی باشند ، ولی آنها تاکنون هم چنان مورد تبعیض
نژادی و ضد عربی هستند . از جمله اینکه عرب ها نمی توانند در زمان انتحابات در
فهرست های مستقل و جداگانه اعلام نامزدی کنند ، بلکه بایستی نامزدی خود را از طریق
احزاب اسرائیلی اعلام نمایند . این روند تا سال 1984 ادامه داشت و در آن زمان بود
که محمد معیاری توانست در صدر یک فهریت مستقل انتخاباتی موسوم به \" ائتلاف
پیشگامان صلح \" وارد پارلمان شود .
علاوه بر این ، بالاترین مقامی که تاکنون یک عرب به آن دست یافته عبارت از مسئولیت
معاون وزیر ، آنهم در وزارتخانه های غیر حساس بوده است . ضمناً شرکت و عضویت در
بعضی از کمیسیون های پارلمان از جمله کمیسیون های امور خارجه و امنیت برای
نمایندگان عرب ممنوع است . جدا از این ، اخیراً پارلمان قانونی را به تصویب رسانده
است که بر اساس آن ، آگاهی نمایندگان عرب از مفاد برخی اسناد پارلمانی که دارای
ویژگی امنیتی است ، ممنوع شده است .
