سینه ای کز معرفت گنجینه اسرار بود

کی سزاوار فشار آن در و دیوار بود

امشب 2تمام حسینیه سیاه پوش شده، بخصوص سن جلو که نمادی از شب غم گرفته ی به خاک سپاری حضرت زهرا (سلام الله) توسط حضرت علی (علیه السلام)، همراهانش و دو طفلی که پشت سرشان در حرکتند، حال و هوای دیگه ای به حسینیه داده.

آخه موقع خاموشی چراغها، ماه و ستاره های روی سن که ناظر این ماجرا هستند غم رو تو دلت زنده می کنند انگار که اولین سال شهادت حضرته.

تمام واحدها فعالند بخصوص طب سنتی ایرانی اسلامی که همین جوریش هم طرفدارهای زیادی داره بخصوص امشب که با بروشور لیست اقلام بهداشتی موجود در این مجتمع غوغا کرده.

سخنرانی امشب قسمت دیگه ای از بحث رزقه.

جمعیت عزادار راهرو، پشت و حسینیه رو پر کردند و صدای یا زهرا، یا زهرای مستمعین بعد از شنیدن خواب آقا سید بلند و بلندتر میشه و مو را به تن شنوده ها سیخ می کنه. هر چند خواب حجت نیست ولی یک هشداره.

البته جریان خواب آقا سید به طور خلاصه از این قراره که بعد از دفاع ایشون با قرآن و زیارت عاشورا در برابر شیطان که گرمی و حرارت زیادی مثل آتش جهنم وارد می کرده، ایشون یاد سخن آقای بهجت (ره) می افتند: هر وقت در هر کاری راه دیگه ای نداشتی مادرمون حضرت زهرا (سلام الله) را صدا کنید.

یــــــــــــــــــا زهــــــــــــــــــرا

آقای اسحاق رهنما هم که با نفس گرم خودشون مجلس را به اوج بردند و شاید دیگه کسی را نمی دیدی که قطره اشکی روی گونه اش ننشسته باشه.

اولین گاهنامه نسیم وصل توسط واحد انتظامات چاپ و بین اعضا پخش شد.

ای قلم بنویس

ای تاریخ در خود ثبت کن

میان کوچه، یک تن یاور زهرا نشد

خدا را شاکریم که به ما توفیق داد تا اولین گاهنامه را به نام مادرمان حضرت زهرا (سلام اله) متبریک نماییم.

واحد تدارکات هم که همیشه در این جور مراسمها سهمی داره با عرقی سرد و شیرین و حلوا از عزاداران پذیرایی می کنه.

چهرهایی غمگین اما راضی که ساعت 22:45 با عجله در حالی که به ساعتشون نگاه می کنند به سوی سرویسها می روند و تازه متوجه گذر زمان و دیر وقت بودن شدند.