برنامه آينده
به دلیل رعایت اصول بهداشتی و پیشگیری از آسیب های احتمالی
جلسات هفتگی تا اطلاع ثانوی
برگزار نمی گردد!
رهپويان



شنبه 29 تیر 1392 نسخه چاپی
خلاصه سخنرانی | نگاهی به قرآن «22» [سوره آل عمران «قسمت پنجم»]
همیشه و در همه جا شعار اصلی متدینین جامعه، اول انسانیت و بعد دیانت است.

یا لطیف
سخنرانی حجةالاسلام سید محمد انجوی‌نژاد
29 / 04 / 1392

موضوع : نگاهی به قرآن «22» [سوره آل عمران «قسمت پنجم»]



آیات 133 تا 135 سوره آل عمران :
- وَ سارِعُوا إِلى‏ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقينَ
- الَّذينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ الْکاظِمينَ الْغَيْظَ وَ الْعافينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ
- وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ


در آیات 133 تا 139 یک موضوع را بررسی می کند و از آیه 140 تا 145 یک موضوع دیگر. به موضوع اول ورود پیدا می کنیم.

+ بشتابید به سوی رحمت و مغفرتی که از جانب خداوند تبارک و تعالی برای شماست و بهشتی که - به عرض آسمان ها و زمین - برای کسانی که تقوا می ورزند، آماده شده است.
این آیات در مورد متقین است؛ کسانی که در دنیا و آخرت ارتباطی با خداوند دارند که هم دنیا برایشان بهشت است، هم آخرت.

جَنَّةٍ عَرْضُها السَّماواتُ و الْأَرضُ - یک معنایش وسعت بهشت را نشان می دهد [از زمین تا آسمان]، معنای دیگرش معنای ماهیت است؛ یعنی انسان می تواند در روی زمین که بهشت موعود هم نیست، نوعی از بهشت را تجربه کند.

آیه 134 که خصوصیات متقین را بر می شمارد، اول از بحث حضور متقین در جامعه صحبت می کند، بعد به سراغ شرایط عبادی خاص می آید. یعنی عبادت هایی که در ابتدا معرفی می کند، عبادت های معنوی اجتماعی است.
اینان چه کسانی هستند؟

الَّذينَ يُنفِقُونَ - اول، بحث انفاق را مطرح می کند. کسانی که در دنیا اهل کم کردن از برخی مباحث مادی یا معنوی خودشان برای دیگران هستند. ممکن است پول، اعتبار، عواطف، ایثارگری های معنوی و .. باشد. در مسائل معنوی هم انفاق کاملا موضوعیت دارد.
بهشت آماده است برای متقین - الذین ینفقون - کسانی که اهل انفاق و ایثارند. اولین خصوصیت را انفاق بر می شمارد.

فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ - دو معنا دارد : یک، کسانی که اهل انفاق هستند؛ چه خودشان نیاز داشته باشند، چه دستشان گشاده باشد.
برخی فکر می کنند زیادی ِ مادیات و معنویات‌شان را باید انفاق کنند! خیر، با این اشاره ی آیه، یعنی جایی که ممکن است خودت هم نیاز مادی یا معنوی داشته باشی.

در تنگ‌دستی ها هم انفاق می کنند.
وقتی سائلی نزد حضرت زهرا (س) آمد و تقاضای لباس کرد، حضرت در آنجا آیه شریفه قرآن را به کار بردند : و انفقوا ممّا تحبون. لباس شب عروسی‌شان را - در جا، قبل از ورود به منزل امیرالمؤمنین - بخشیدند.
پس فی الضرّاء، مهم تر از فی السّرّاء است. خرج کردن زیادی اعتبار و عاطفه و دعا و پول‌مان برای مردم، خیلی هنری نیست.
وقتی خودت گرفتاری و مصیبت داری، دعا کردن برای دیگران خیلی ارزشمندتر است؛ و انفقوا ممّا تحبون.
گرچه انفاق در گشاده دستی هم ارزشمند است.

جالب است وقتی می خواهد بگوید بهشت را برای چه کسانی آماده کردیم، اول به سراغ نماز و روزه و هیئت و سینه‌زنی و کربلا و زیارت نمی رود! اول انسانیت‌ات را چک می کند. همیشه و در همه جا شعار اصلی متدینین جامعه، اول انسانیت و بعد دیانت است.

وَ الکاظِمينَ الغَيظ - چقدر می تواند بر خصوصیت حیوانی خشم خودش غلبه کند؟ چقدر کنترل دارد؟

وَ العافينَ عَنِ النَّاسِ - حالا اگر خودش کنترل کرد و مردم نتوانستند. اگر مردم خشم و غیظ خودشان را نشان دادند، این شخص چه برخوردی می کند؟
عفو یعنی رد شدن، بدون بازگشت. وقتی رد شدی، یعنی این واقعه باید از زمان و مکان ِ ذهن تو خارج شود. کسانی هستند که در مقابل ناراحتی هایی که مردم برایشان ایجاد می کنند، قضیه را رد شده حساب می کنند.
از پلی که گذشتی، گذشته ای. با عفوت یک درجه بالاتر رفته ای، انسان از پلی که رد شده دوباره بر نمی گردد پل را مرور کند! مرور پل یعنی صرف نظر از ترقی. عفو به معنای رد شدن از یک پرتگاه، گذشتن از یک خطر است. به معنای نمره آوردن در یک امتحان. وقتی نمره ی خوب آورده ای به استاد نمی گویی مجددا از تو امتحان بگیرد!

کسانی آرزوی برگشت دارند که در گذشته بُردی نکرده اند. عفو می گوید مرور پلی که تو را به مقامی از ترقی رسانده است، صد در صد برای تو باخت است.
در این ماه مبارک، همه ی کسانی را که بخشیدید، دیگر بخشش‌تان را مرور نکنید.

وَ الله يُحبُّ المُحسِنين - این‌گونه خداوند شما را دوست خواهد داشت.

به‌هم‌ پیوستگی این آیات بسیار زیبا و تکان دهنده است. از اُعدت للمتقین و والله یحب المحسنین با این ادبیات آرام‌بخش و پر از رحمت، یک دفعه می رسد به بدترین نوع گناه؛ از اوج می کشاند به فحشا :
وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً - در اینجا منظور از فاحشه گناهان معمولی نیست. أو ظلمو انفسم در ادامه ی آیه، تأکید می کند که منظور از فاحشه، آخرِ گناه است!
قاعده این است که برای کسانی که این نوع گناهان را مرتکب شده اند، بدترین نوع مجازات و سخت ترین اعمال عبادی برای بازگشت در نظر گرفته شود؛ ولی می فرماید ذَکَرُوا الله؛ بسیار نرم. خدا را یاد کنید.

فاستَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِم - تا می گویند یا الله، خدا می گوید بخشیدم! وقتی می گویم مردم را عفو کنید، من ِ خدا از شما کمترم !؟
بخشیدم، دیگر مرورش هم نکن. مواظب باش شیطان گناهت را برایت تجدید نکند که احساس خواری ات مانع نزدیک شدنت به من شود.

وَ مَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ الله - من تو را نبخشم، مگر جای دیگری هم داری !؟ همین جا یا الله را بگو و تمامش کن.

 وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا - فقط یک شرط دارد؛ به کارهایی که در گذشته کردی دیگر اصرار نداشته باش.
 

دانلود صوت سخنرانی


کانال تلگرام رهپویان
* نام شما : 
پست الکترونيک : 
وب سايت : 
* نظر شما : 
 
تبليغات