برنامه آينده
اطلاعیه

به علت پیشگیری از آسیب های بهداشتی احتمالی جلسات هفتگی، تا اطلاع ثانوی برگزار نمی گردد!
رهپويان



دوشنبه 7 مرداد 1392 نسخه چاپی
خلاصه سخنرانی | بهجت در زندگی «1» | شب نوزدهم رمضان 92
مالک و میزبان ما دو صفت را معرفی می‌کند که باید با این دو صفت او در کره زمین شاد باشید : فضل و رحمت.

یا لطیف
سخنرانی حجةالاسلام سید محمد انجوی‌نژاد
06 / 05 /  1392 - شب نوزدهم رمضان 92
موضوع : بهجت در زندگی «قسمت اول»



مقدمه اول - برای دلیل فلسفی خلقت حرف های زیادی نقل شده است. شهید مطهری در کتاب هدف زندگی اقوال مختلفی را نقل می کند؛ چه در بحث فلسفی، چه کلامی، چه در بحث های اصولی و اصول اعتقادات؛ که ما برای چه خلق شده ایم؟

یکی از منظرهایی که برای خلقت در نظر می گیرند، منظر عرفانی است. می گویند هدف از خلقت در عرفان، این است که خداوند تبارک و تعالی بساطی را برای میهمانی بشر و انسان، بعنوان بالاترین و پیشرفته ترین مخلوق، ایجاد کرده است. زمین ایجاد شده، و انسان روی زمین متکامل ترین مخلوق خداست. لذا خداوند بهترین زمینه را ایجاد کرده و نوع دعوت خداوند برای اینکه انسان به زمین بیاید، مانند دعوت میزبانان است. در آیه شریفه قرآن می فرماید آیا حاضرید بروید در زمین زندگی کنید؟ دعوت با سؤال. که می فرماید انسان ها در آن زمان، - قالوا بلی - گفتند بله. بنابراین یکی از اهداف خلقت از منظر عرفانی، مهمان شدن است. طبیعتا یکی از چیزهایی که برای میزبان ضروری است، این است که فقط در خانه باز نباشد. اگر در خانه باز باشد و حتی تمام وسائل پذیرایی هم مهیا باشد، چیزی که مهمان را راضی و خشنود می کند، دو جنبه نگاه کردن به مهمان نوازی است؛ جنبه ی مادی و معنوی.

در باز است، زمین هم برای بهترین مهمانی کاملا آماده است، نکته ی مهم این است که مهمان از نظر روحی هم آرامش داشته باشد. دو خصوصیت باید ببیند تا کاملا احساس لذت کند : سرور و آرامش. در ادبیات عرفانی، جمع بین سرور و آرامش را بهجت می گویند. یک حالت کاملا متعادل از نظر مادی و روانی.

مقدمه دوم - این حالت سرور + آرامش، تقسیم بندی دارد. درصدی از سرور، حتما مادی است. لذا بهجت هم بُعد مادی دارد، هم معنوی.
استثناء: ممکن است افرادی از نظر مادی ابدا بهره مند از سرور نباشند؛ اما آنقدر از نظر روانی و معنوی از آرامش بهره دارند که به بُعد مادی فکر نمی کنند. یعنی ممکن است کسانی هم باشند که نظرشان راجع به بهجت، مطلقا معنوی باشد. به این نتیجه رسیده اند که راه رسیدن به بهجت، فقط و فقط معنویات است.

ممکن است صحیح باشد، اما آیات شریفه قرآن دلالت بر این دارد که در آخرالزمان کسانی که می توانند فقط با معنویت محض و بدون توجه به مادیات به نقطه ی بهجت برسند، قلیل اند؛ ثلة مِن الاولین و قلیل مِن الآخرین. در آن زمان بعضی (ثلة) چنین بوده اند، و در این زمان عده ی کمی (قلیل). چون در آن زمان بساط سرور مادی زیاد هم فراهم نبوده! زمینه ی شادی جسمانی و مادی زیاد فراهم نبوده. اما اصل این است که آن هایی که فقط از مسیر معنویات به بهجت می رسند، قلیل اند و اغلب کسانی که در مسیر معنوی جلو می روند و بجای رسیدن به بهجت، به نقطه ی انزوا، خمودگی، یأس و نا امیدی می رسند، کسانی هستند که گمان می کردند با معنویات تنها می توانند به بهجت برسند. این حسن ظن و اعتماد به نفس را نسبت به خودشان داشته اند و بعد از چند سال می بُرند.

+ بهجت مادی همان شادی دنیاست. شادی دو مدل است : یکی شادی دنیوی و دیگری شادی که منجر به بهجت مادی می شود. خط مرزی این دو چیست؟ شادی های دنیوی نمی تواند باعث بهجت شود، بعضا ممکن است آرامش و سرور تو را هم خراب کنند. یک برداشت اشتباه از شادمانی دنیا، منجر به این اتفاق می شود.
آیاتی برای نهی از این موضوع در قرآن وجود دارد، در جایی رسما می فرماید ان الله لا یحب الفرحین؛ خداوند شادمانان را دوست ندارد! برخی از این آیه برای ایجاد شبهه سوءاستفاده می کنند. خدایی که گناه‌کاران و توابین را دوست می دارد - ان الله یحب التوابین -، چگونه فرموده شادمانان را دوست ندارم !؟
منظور این است کسانی که شادی مادی‌شان، یک ضرر اجتماعی یا فردی، یا آفتی را باعث می شود که باعث می شود سرور و آرامش خودشان هم خراب شود. خداوند این را دوست ندارد. می فرماید تو مهمان هستی، من دوست دارم به مهمانم خوش بگذرد. ولی این شادی که انتخاب کردی، به سرور و بهجت معنوی تو لطمه می زند؛ برای دنیا و آخرت تو آفت می شود.

+ بهجت های مادی نسبی است. بعضی چیزها برای برخی از مردم رنج است، برای برخی شادمانی. بنابراین نمی شود شرایط کلی تعیین کرد. خداوند شادی و سرورهای مادی را نسبی خلق کرده؛ لذا هیچ جایی و هیچ چیزی در عالم نیست که طرفدارانی نداشته باشد.

+ دسته بندی شادی ها در اسلام : سه دسته است :
1. سرور و شادی و بهجت های واجب.
باید این ها را داشته باشی و انجام بدهی.
2. شادی های حلال.
خوب و به نفع توست.
3.  سرور و شادی های حرام.
اگر انجام بدهی به شادمانی و آرامش تو نقص وارد می کند.

در اسلام، غمِ حرام هم داریم. آقا امیرالمؤمنین وقتی می دیدند کسی بابت چیزی که ارزش ندارد غمگین است، بشدت نهی می کردند و می فرمودند دنیای خودت را تیره و تار، و آخرتت را پر از دست انداز می کنی.
کسانی که فکر می کنند بسیار معنوی هستند ولی در غم غوطه ورند، مرتکب کار حرام می شوند. امام صادق (ع) دستور داریم که از این غم ها بپرهیزید.

شادی واجب - آن است که بهجت مادی دنیایی را سبب شود و باعث نجات اخروی شود.
برای سرور، لازم است کارهایی بکنید که از نظر مادی شارژ باشید. کسی که این گونه نیست، باید خیلی قریب و ولی خدا باشد که بتواند مسائل معنوی را تحمل کند.
نمی شود کل کره زمین را به این سمت ببریم که شادمانی‌شان را در دعای کمیل و دعای فرج ببینند! نمی کشند، هرچند اگر حقیقت ماجرا این باشد که می شود.
حافظ :
چون غمت را نتوان یافت، مگر در دل شاد / ما به امید غمت خاطر شادی طلبیم
منظور حافظ غم هجران است، عشق معشوق برای رسیدن به عاشق.

+ آیه 58 سوره یونس :
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ.
پیامبر به مردم بگو واجب است به فضل و رحمت خداوند شاد باشند.

مالک و میزبان ما دو صفت را معرفی می کند که باید با این دو صفت در کره زمین شاد باشید :
فضل - یعنی من اصلا به استحقاق شما نگاه نمی کنم، به آنچه در پشت سر دارید نگاه نمی کنم، به الان و حال شما نگاه می کنم.
در روایات زیادی داریم کسانی بوده اند که در مسیر رفتن به سمت خدا، با وجود خیرات زیادی که در پشت سر داشته اند، وقتی می رسند خراب می کنند. و بسیاری کسانی که در پشت سر آلودگی های زیادی دارند، وقتی در مقابل خداوند زانو می زنند، می توانند دل محبوب را به دست بیاورند. این فضل خداوند است.

رحمت - می فرماید مگر ممکن است در کره زمین و در کل خلقت، برای پناه‌جویی از من مهربان تر پیدا کنید؟ این شادمانی ندارد؟
اینکه ما با جسارت و وقاحت تمام، با وجود تمام گناهان و خطاهای گذشته در مقابل خداوند می نشینیم و حاجاتمان را ردیف می کنیم - که خودش دستور داده - از رحمت خداوند تبارک و تعالی است. میزبان، اجازه ی این همه وقاحت را به شما داده! فرموده دوست ندارم میهمانم با خاطر نا آرام در مقابلم بنشیند.

امام صادق (ع) در روایتی می فرماید خداوند به بنده ها خطاب می کند معامله ی من و شما در زمین این‌گونه است : خیري الیک نازل و شرک اليّ صاعد؛ تو از پایین گناه می فرستی و من از بالا خیر نازل می کنم. خدا فرموده من به این معامله راضی‌ام، به شرطی که تو به معامله شاکر باشی.
کسانی که توانستند با خدا ارتباط برقرار کنند، کسانی بودند که معنی فضل و رحمت را درک کردند.

+ تنوع طلبی دو لبه دارد : یک لبه این است که خداوند نعمت های دنیا را متنوع کرده و توقع دارد از این تنوع استفاده کنیم.
لبه دیگر : اگر در دنیا آنقدر در تنوع ها گم شدی که بهجت معنوی را فراموش کردی، در دام شیطان می افتی؛ الهکم التکاثُر، حتی زُرتُم المَقابر.

یکی از مبانی سرور در دنیا، تنوع بسیار زیاد دنیاست. انسان ها، مناظر، زیبایی ها و زشتی ها و حتی دردهای متنوع.
تنوع در خلقت از رحمت خداوند تبارک و تعالی است. فقط شرطش این است که تنوع، تو را به تکاثر نکشاند؛ به آنجایی برسی که قیامت را فراموش کنی.
حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است / بهتر آن است که من خاطر خود، خوش دارم

بهجت های مادی واجب بر طبق روایات :

1. علم و پیشرفت مادی

وقتی انسان در مسیر پیشرفت مادی، ارتقاء مقام اجتماعی و علم است، احساس لذت و بهجت مادی می کند.
اگر تصاعد علمی، حرکت مغز و یادگیری را متوقف کنید، بدن و مغزت سرور لازم را از این نعمت متنوع به تو نمی دهد.

2. جهان متنوع به شما امکان بهره برداری از اختراعات و اکتشافاتی را می دهد که برای شما لذت‌بخش و بهجت‌بخش است.
3. سیر و سفر
دستور داریم سیروا في الأرض.

4. ورزش
قوّ علي خدمتک جوارحي. واشدُد علی العزیمة جوانحي.
و اَعدّوا لهم ما استطعتم من قوة.
تمام این ها دستور است. ورزش باعث ایجاد بهجت می شود.

5. هنر
6. بازی و سرگرمی
بازی و سرگرمی جزء مواهب دنیاست که خداوند دستور داده در برنامه هایتان باشد تا آخر عمر.

7. خوراک
8. پوشاک
9. دوستان

انجمن ها، گردهمایی ها.

10. خانواده

شادی های حرام؛ آن هایی که آثار سوء فردی یا اخلاقی یا اجتماعی دارند.
تمام گزینه هایی که گفتیم، آسیب هایی از جمله اسراف، تبرّج، تجمل گرایی و ... زیاد دارد. اگر در مسائل بهجت مادی مراقب آفات نباشید و چشم‌تان را ببندید، به شادی حرام تبدیل می شود. سرور وقتی در کنار آرامش و بهجت مادی قرار بگیرد، خود بخود آفات را بیرون می کند.

غم های حرام :
یأس - رخوت - حسد - کینه - عدم فراموشی دنیا. پنج روایت از امام صادق (ع) برای این موارد داریم.
امیرالمؤمنین (ع) در جای دیگر می فرماید پناه‌گاه های نامناسب، تشدید غم ها، بیهوده غم ایجاد کردن - مثل بسیاری از کارهایی که رسانه های امروز ما انجام می دهند! سریال ها و موسیقی هایی که دنیا را پوچ، سیاه، بی وفا و خمود نشان می دهد- یقینا حرام است.

خاطرات غم انگیزتان را تجدید و تشدید نکنید. هنر باید شما را با زیبایی های عالم آشنا کند، هنری که دائم سیاهی های دنیا را نشان می دهد، هنر منفی است. خودمان به اندازه کافی کف جامعه درد می بینیم، نیازی نیست هنرمندان هم دائما این ها را به تصویر بکشند؛ آن هم اغلب نه از سر دردمندی، که از سر شکم سیری!
امروزه در خانه زن و شوهرها نسبت به هم بی اعتمادند؛ تحت تاثیر موسیقی ها و سریال هایی که فقط تردید و خیانت و بی وفایی را نشان می دهند. از این هنر فاصله بگیرید، یقینا حرام است.

غمی که در تو تردید ایجاد کند، هیچ خاصیتی نخواهد داشت بجز ورشکستگی‌ات! حق ندارید نا امید بشوید. انسان باید از امید به جامعه شروع کند تا به امید به خدا برسد. مخلوقات خدا امید بخش‌اند، چه کسی می گوید فضا سیاه است !؟ در جامعه سیاهی هست، ولی خوبی هم زیاد است، خوبی ها را ببینید. وقتی ارتباطت با مردم و دنیا پر از سوءتفاهم باشد، به ارتباطت با خدا هم سرایت می کند. این غم و دلخوری و نگرانی و تردید، حرام است. این نا امیدی و انزوا یقینا حرام است. تا چند سالگی می شود زیر فشار این یأس کمر را راست نگه داشت !؟ در میان‌سالی کمرت را می شکند و به سمت جهنم می روی؛ خسر الدنیا و الآخرة.

همه چیزهایی که زندگی را برایت سیاه نشان می دهد، دور بریز. کسی که مأیوس از دنیاست چگونه می تواند در شب قدر بین یأس از دنیا و یأس از خالق دنیا خط مرزی بکشد !؟ مگر می شود از کره زمین نا امید بود، اما از خالقش نبود !؟ می شود از میهمانی مأیوس باشی ولی از صاحبخانه مأیوس نباشی !؟
نگذارید فشار به روحتان منتقل شود. جسم برای این است که با حرکت دادن آن، امید را به روح برگردانی.

مبانی ارتباطی بهجت :
ادخال سرور در خلقت، بخصوص در قلوب مؤمنین، نزدیکان و اقوام، بهجت مادی ایجاد می کند. کسی که برای شادمانی دیگری، اعم از انسان و حیوان و گیاه و حتی دشمن و بدخواه، کاری کند، قبلش شاد می شود.

امام صادق (ع) : دوست داشتنی ترین اعمال نزد خدای متعال، وارد کردن شادمانی بر دل مؤمن است.
نماز و روزه و جهادهایتان مقبول؛ دل مؤمنی را آزار ندهید.

رسول خدا (ص) : در بهشت خداوند سرایی است بنام دارالفرح، مخصوص شاد کنندگان؛ بخصوص شادکنندگان مؤمنان و بخصوص شادکنندگان از مستضعفان مؤمنان و بخصوص شادکنندگان از ایتام مستضعفان مؤمنان.
جزء مسیرهای بسیار سریع است. حسابا یسیرا، کسانی که حساب‌شان ساده است از باب دارالفرح وارد می شوند.

هر روز چک کنید کسی را نیازرده باشید و اگر چنین باشد از دلش خارج کنی. در برنامه هر روزتان شاد کردن یک مؤمن را داشته باشید. حتی اگر شده با سرکشی به بیمارستانی یا صدقه دادن به نیت شاد کردن مستضعفی. یک روز را بدون شاد کردن دل مؤمنی نگذرانید.
فارابی به زیبایی می گوید دارایی های تو آن نیست که بدست آورده ای، بلکه آن میزان شادمانی است که در طول زندگی ات در کره زمین ایجاد کردی و رفتی.

چرا امروزه بهره وری از بهجت مادی در جامعه کم شده؟ چون مردم احساس تکلیف می کنند فقط خودشان را شاد کنند! فکر نمی کنند نسبت به سایرین در کره زمین هم چنین وظیفه ای دارند.
آقا امیرالمؤمنین (ع) : سوگند به آن که همه صداها را می شنود، هرکس دلی را شاد کند، خداوند تبارک و تعالی از آن شادمانی مانند آبی که از چشمه ای از ارتفاع کوهی جاری‌ست، آبی را بر او نازل می کند که غم ها و مصیبت های دیگر وی را بشوید و ببرد.
می فرماید برای آن که دلخوری ها و غم های شما در عالم برطرف شود، راهی گذاشته ایم وآن این است که در جایی دیگر شادمانی ایجاد کنی تا سبک شوی. بنده من اگر سبک در مقابل من ننشینی، نمی توانی با من صحبت کنی!

امیرالمؤمنین (ع) در دعای کمیل فرمود اللهم اغفرلی الذنوب التی تحبس الدعاء. از امام صادق (ع) پرسیدند تحبس الدعاء یعنی چه؟ امام چندین گزینه فرمودند، یک موردش این بود : کسی که دلخور است.
وقتی دلخور است و هیچ کاری نمی توانی بکنی، مؤمنی را شاد کن؛ خدا جبران می کند. خداوند لبخند را بر لب مؤمن بسیار محبوب می دارد، کما اینکه بر لب مشرک و گناه‌کار بسیار مغضوب.
گاهی والدین فراموش می کنند که علاوه بر عاق والدین، عاق فرزند هم داریم! فرزند شما باید شاد باشد و درصدی از این شادی را شما باید در خانه ایجاد کنید.

مبنای انسانی بهجت :
 وقتی بر زمین و زمان امیرید نه اسیر، احساس شادمانی می کنید. انسان ها از امارت [مبسوط الید بودن، استقلال، تحت سیطره نبودن، آزادگی] شاد می شوند. و اسارت [بهر دلیلی؛ پول و اعتبار و بالانشاندن ها] شادمانی را زایل می کند. اسیر خلق نباش.
اگر خانه ای داری، یا دهکده ای، یا شهری، یا کشوری در اختیار توست، امیر خودت باش. کسی حق ندارد تو را استثمار و استعمار کند. کسی حق ندارد طعم ذلت و مذلت را بر شما بچشاند. آزادگی، شادمانی می آورد.


دانلود صوت سخنرانی


کانال تلگرام رهپویان
 محمد: ممنون

جمعه 6 دی 1392
 تشکر: منهم تشکر می کنم . عالیه . ضمنا دست مریزاد . مریضا چیه دیگه ؟
چهارشنبه 9 مرداد 1392
 صادق: ممنون و سپاسگذار بابت زحماتتون اجرکم عندالله
چهارشنبه 9 مرداد 1392
 زهرا: واقعا ممنون بابت بانک صوتی و مطالب خلاصه شده که با این که خلاصه ست ولی کاملا حق مطلب ادا میشه.
دست مریضا
سه‌شنبه 8 مرداد 1392
* نام شما : 
پست الکترونيک : 
وب سايت : 
* نظر شما : 
 
تبليغات