برنامه آينده
اطلاعیه
جلسه هفتگی شنبه مورخ 10 اسفند ماه  جهت جلوگیری از آسیب های احتمالی
در حوزه سلامت عزیزان
برگزار نمی گردد!

رهپويان



دوشنبه 7 مرداد 1392 نسخه چاپی
خلاصه سخنرانی | نگاهی به قرآن «30» [سوره نساء «قسمت چهارم»]
خوب است گاهی اوقات گنه‌کار وقتی می‌خواهد به در خانه ی خدا برود، اگر دید در دیزی باز است، حیا را کنار بگذارد.

یا لطیف
سخنرانی حجةالاسلام سید محمد انجوی‌نژاد
07 / 05 / 1392
موضوع : نگاهی به قرآن «30» [سوره نساء «قسمت چهارم»]



آیه 48 سوره نساء :
إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء وَ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا.
خداوند تبارک و تعالی کسی را که به او شرک بورزد، نمی بخشد و غیر از این را، اگر بخواهد می بخشد. کسی که به خدا شرک می روزد، پس بهتان و گناهی است بزرگ.

شأن نزول آیه به قضیه ی وحشی، قاتل حمزه عموی پیامبر، بر می گردد. وحشی پولی را گرفته بود و اجیر شده بود که عموی پیامبر (ص) را به شهادت برساند، در آن زمان دقت داشتند که در جنگ، رو در رو و مردانه بجنگند. اما وحشی، نامردانه و از گوشه ای، با نیزه حمزه (ع) را به شهادت رساند. بعد از این اتفاق، مشرکین مکه و کفار به وعده های خودشان به وحشی عمل نکردند. وحشی این را بر نتابید و مقداری هم راجع به اسلام و پیامبر تحقیق کرد و واقعا به این نتیجه رسید که مسلمان شود. به پیامبر نامه ای نوشت و برای اسلام آوردنش کسب تکلیف کرد. از این گفت که در زندگی اش همه نوع گناه بزرگی مرتکب شده و عموی پیامبر را هم او کشته. [قبل از آن پیامبر برای گرفتن و قصاص وحشی، جایزه ای تعیین کرده بود]. وقتی نامه به پیامبر رسید، دقایقی سکوت کرد و آن زمان این آیه 70 سوره فرقان نازل شد : إِلَّا مَن تَابَ وَ ءَامَن وَعَمِل عملاً صالِحاً فَأُولَئِكَ یُبدِّلُ اللَّهُ سَیِّئَاتِهِم حَسَناتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحیماً. آنان را عذاب می کنیم، مگر اینکه توبه و ابراز پشیمانی کنند و عمل صالح انجام دهند.

خوب است گاهی اوقات گنه‌کار وقتی می خواهد به در خانه ی خدا برود، اگر دید در دیزی باز است، حیا را کنار بگذارد. لذا وحشی وقتی دید خدا به همین سادگی توبه اش را پذیرفت، ساده از این قضیه نگذشت، عقلش رسید که خداوند با این رفتار خودش و رسولش، خیلی بیشتر از این ها قابل حُسن استفاده است.
وقتی انسان به کریم می رسد، اگر بنای سوءاستفاده داشته باشد از دایره ی انسانیت خارج است، اما اگر عاقل باشد، باید نهایت حسن استفاده را بکند.

وحشی دوباره نامه ای به پیامبر نوشت و گفت من این شرط خدا را پذیرفتم و پشیمانم، حالا که خداوند بخشیده، آیا ما را دوست هم دارد !؟ یا تحمل می کند؟ و دوم اینکه اگر ما حال انجام عمل صالح را نداشته باشیم چه می شود؟
یک جسارت طلبکارانه در درگاه کریم، بر مبنای علم به میزان کرامتش.
گفت اگر فقط مرا ببخشد برایم کافی نیست، آیا می تواند مرا هم دوست داشته باشد؟

بلافاصله آیه ای نازل شد، که یکی از آیات زیبای قرآن کریم است : قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ. [آیه 53 سوره زمر]
به کسانی که در گناه اسراف کردند [گناه از سر شکم‌سیری، نه لغزش] بگو از رحمت [دوست داشتن] خدا نا امید نباشید. خداوند همه را با هم می بخشد.
وحشی توبه کرد و عاقبت بخیر شد و از دنیا رفت.

از نظر آقا امیرالمؤمنین (ع)، آیه 48 سوره نساء [که در ابتدا قرائت شد]، امیدبخش ترین آیه ی قرآن کریم است.
راجع به اینکه من خدا هستم، قدرت و عزت در اختیار من است، مُلک متعلق به من است، بالا و پایین دنیا و آخرت در اختیار من است، من قسیم و رزاق هستم، در من و صفات من شرک نورزید و کسی را شریک نکنید؛
بقیه را هرچه هست، می بخشم.

مرحوم علامه طباطبایی می فرماید گاهی اوقات این گونه صحبت کردن خدا، گنه‌کاران را جری و پررو می کند. با این دید که ما خدا را قبول داریم، به دنبال گناه می روند. چند درصد چنین نتیجه ای می گیرند !؟ این آیه بیشتر از این که باعث جری تر شدن گناهکاران شود، باعث امیدارتر شدن‌شان می شود؛ برای بخشش، نه ادامه دادن گناه. و می فرمایند فرض می کنیم عده ای هم جری شوند. خداوند از ابراز این همه رحمت بخاطر آن 10 درصدی که جنبه ندارند، چشم می پوشد !؟ مهم آن 90 درصد است که بدانند خداوند چقدر کریم است.

در دنیا نمی توانید شخص کریمی پیدا کنید که از کرامت خودش پشیمان شده باشد؛ به این علت که آفات زیادی از سوءاستفاده کنندگان از کرامتش به او رسیده است. همه ی کریمان عالم می گویند می ارزد.
از نظر عقلی، ترویج رحمت خداوند تبارک و تعالی ممکن است درصد پایینی آفت داشته باشد. اما مخفی کردن این رحمت واسعه، آفاتش خیلی بیشتر است. گنه‌کار وقتی رحمت را می بیند منقلب و پشیمان می شود.

اینکه منظور از شرکی که در آیه ذکر شده، شرک خفی است یا جلی، محل اختلاف و بحث است. اگر شرک جلی باشد، که کار مردم خیلی راحت شده!
آیا ممکن است کسی شرک جلی نداشته باشد ولی شرک خفی داشته باشد؟ بله! این دیگر به نقص در عقل بر می گردد! وقتی می دانی خدا قدرت‌مندترین وجود عالم است، خالق دنیا و آخرت است، مسلط ترین است، تمام منابع در اختیار اوست، مرکز رحمت است، بهره نبردن نشانه ی بی عقلی است! به سراغ خلق رفتن و دست نیاز در مقابل دیگران دراز کردن، از بی عقلی است.
وقتی می بینی بالاترین خداست، امتحان کردن و سرویس گرفتن از پایین ترها بی عقلی است. و در این صورت، لیس علی المجنون حرج!
پس اگر کسی شرک جلی نداشته باشد، اگر عاقل باشد شرک خفی هم ندارد.

شرایط بخشش :

1. توبه
2. زینت دادن توبه با حسنات؛ انّ الحسنات یُذهبن السیئات.
اگر می خواهید بر توبه خودتان باقی بمانید، باید هجرتی کنید که در آن زینت هایی قرار داده شود. الذین آمنوا و هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله و اولئک هم الفائزون.

توبه، مقام هجرت است، نه مقام ترک. در مقام ترک، آن کار را کنار می گذاری، اما در مقام هجرت، بجای آن کار، کار دیگری انجام می دهی. مثلا اگر می خواهی از دشنام هجرت کنی، باید ذکر را جایگزین دشنام کنی. این، توبه ی شما را زینت می دهد. شرط ماندن توبه، هجرت از یک عمل بد، به یک عمل خوب است.
مردم رشد نمی کنند، چون از بدی به سمت نورانیت و پاکی هجرت نمی کنند؛ فقط توبه می کنند! اگر امروز چیزی را ترک کردی، هنوز فردا نرسیده باید چیز دیگری را جایگزینش کرده باشی. وگرنه در خلأ، نفَس عبادت نداری. نمی شود از فضای گناه، به فضای خالی رفت. باید بتوانی نفس بکشی.

الذین آمنوا و هاجروا؛ مؤمنان دائم در حال هجرت اند. حتی در پله های ایمان. نمی شود با نورانیت رمضان 92، تا رمضان 93 تحمل کرد. در حال هجرت یعنی در حال رشد. هدف اصلی ایمان، مهاجر کردن توست. لذا اول فرمود و هاجروا، سپس فرمود و جاهدوا.
بعد از این نوبت جهاد و مبارزه است. تا هجرت نکرده باشی نمی توانی مبارزه کنی.

پیامبر (ص) فرمود مثال کسی که این‌گونه جهاد را بر می گزیند [در میان خباثات و تعفن می خواهد مبارزه کند] مثال کسی است که در آب راه می رود و می خواهد پایش خیس نشود!
ترک به تنهایی فایده ندارد، باید جایگزین کنید. وقتی وارد خوبی ها شدی، حالا جهاد کن.
اینکه فرمود وَ يَغفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء، برای کسانی است که هجرت‌شان را کرده اند.

وقتی ایمان آوردید و بسمت نیکی ها و نورانیت ها هجرت کردید، حالا اگر جهاد کردی و زمین خوردی، من ِ خدا این را لغزشش و لمم حساب می کنم و چشم می بندم. به ملائکه ام هم می گویم در مسیر جهاد اگر زمین خورد، یادداشت  نکنید.
چو در مسیر مبارزه است.
اما اگر کسی به تعمد هجرت نکرد، شرک ورزید و قدرت را در اختیار خداوند ندانست، اگر لغزید یادداشت کنید.

3. توسل و شفاعت.


دانلود صوت سخنرانی


کانال تلگرام رهپویان
* نام شما : 
پست الکترونيک : 
وب سايت : 
* نظر شما : 
 
تبليغات