پیشگفتار

بعد از جنگ ، بارها از طريق رسانه ها شنيدم كه بايد خاطرات دوران جنگ انتشار يابد تا انتقال اين فرهنگ ، دست ابوهريره هاي زمان را براي تحريف ببندد ؛ ولي دست و دلم به كار نمي رفت . در طي حوادثي كه تاثير مثبت اين امر را ديدم ، به خصوص پس از خواندن كتابهاي دفتر ادبيات و هنر مقاومت حوزه هنري سازمان تبليغات اسلامي ، بر آن شدم كه خاطراتم را بنويسم. اين نوشته را تقديم مي كنم به روح پر فتوح حضرتامام خميني و به همسنگران عزيزم و به شهداي جنگ و به روح هميشه شاد دو شهيد عزيز : «علي شيباني» و «سيد هادي مشتاقيان» .

سيد محمد انجوي نژاد
پاييز 1374